สวัสดีปีใหม่ 2569/2026
สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่หัวใจได้พักเหนื่อย ความหวังได้เริ่มต้นใหม่ และทุกก้าวที่เดินไปเต็มไปด้วยพลังใจ ขอให้เชื่อมั่นว่าทุกประสบการณ์ที่ผ่านมา ล้วนหล่อหลอมให้คุณแข็งแกร่งและงดงามขึ้นเสมอ 🌱✨
ด้วยรักจากใจ
นวจันทร์/กัลยณัฎฐ์/หทัยพัชร์
วันนี้เดินไปแถวแปลงช้าพลู เหลือบไปเห็นเห็ดขึ้นอยู่บนขอนมะม่วงเต็มไปหมด เกิดความสงสัยขึ้นมาว่ามันเป็นเห็ดอะไร ไม่เคยเห็นมาก่อน จึงถ่ายภาพส่งให้กูเกิลค้นหาข้อมูล สมัยนี้มันดีจริง ๆ แค่ถ่ายรูปส่งให้กูเกิลค้นหาก็รู้แล้วว่ามันคืออะไร ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลย
ผลปรากฏว่าเจ้าสิ่งนี้คือเห็ดแครง ตามข้อมูลบอกว่ามันกินได้ แอดมินก็ยังสงสัยอยู่ว่ามันจะกินได้จริงหรือ ไม่เคยเห็นเห็ดแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ยิ่งมาอยู่ในบ้านเราแบบนี้ก็ยิ่งไม่มั่นใจว่ามันจะกินได้จริง ๆ
เพื่อความแน่ใจแอดมินจึงค้นหาตัวอย่างในยูทูบอีกที ปรากฏว่ามีคลิปบอกเล่าเกี่ยวกับเห็ดแครงไว้หลายคลิปเลย
คลิปหนึ่งบอกว่ามันเป็นเห็ดที่เกิดทางภาคใต้ หากินยากมาก หนึ่งปีจะมีสักครั้ง เพราะเห็ดชนิดนี้จะเกิดในพื้นที่ที่มีฝนตกชุก อากาศชื้น และจะเกิดบนขอนไม้ล้ม เช่น ขอนไม้มะม่วง หรือขอนไม้ในป่า
สวัสดีค่ะมิตรรักนักอ่านทุกท่าน วันนี้มาทักทายกันด้วยแสงอรุณจากขอบฟ้าที่หน้าบ้านของแอดมินเองค่ะ และบอกเล่าว่าช่วงนี้ทำอะไรอยู่ งานเขียนไปถึงไหนแล้ว
เพิ่งตัดต้นมะเฟืองกับต้นมะม่วงออกไปค่ะ เหลือแต่ตอโด่เด่ ฮ่าๆ ต้นไม้สองต้นนี้อยู่คู่บ้านหลังนี้มานานยี่สิบปีแล้ว พวกมันเป็นสักขีพยานแห่งชีวิตของแอดมินมานานมาก ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันอย่างโชกโชน
เมื่อก่อนหน้าบ้านรกมาก ต้นมะม่วงกับต้นมะเฟืองแผ่กิ่งก้านปกคลุมไปทั้งสนาม แสงแดดลอดลงมาไม่ถึงพื้น นึกดูก็แล้วกันค่ะว่ามันครึ้มขนาดไหน
ไอ้เราก็เป็นคนไม่ชอบตัดต้นไม้ เคยตัดเหลือแต่ตอจนติดดิน แต่มันก็โตขึ้นมาอีกจนแผ่กิ่งก้านยึดพื้นที่ไปหมด ปีนี้มีความคิดใหม่ว่าเราน่าจะปรับปรุงพื้นที่สักหน่อย ก็เลยจ้างคนมาตัดต้นไม้ทั้งสองต้น หมดไปหนึ่งพันบาท แต่ด้วยความงกไม่อยากเสียค่าขนกิ่งไม้ไปทิ้ง ซึ่งต้องเสียเงินเพิ่มอีกหลายร้อยหรืออาจจะเป็นพัน ก็เลยให้เขากองไว้ข้างรั้วนี่แหละ สภาพก็อย่างที่เห็น
ตอนแรกไม่รู้ว่าเป็นบวบงู มีคุณยายเดินผ่านหน้าบ้านบอกว่าบ้านแกเรียกหมากงกเงี้ยว คนไทย(กลาง) เรียกว่าหมากป๊องแป๊ง แอดมินก็งงเป็นไก่ตาแตกสิคะ คุณยายบอกว่าลูกมันลาย ๆ กินได้ เอามาต้มกินกับน้าพริก
ด้วยความสงสัยว่ามันเป็นต้นอะไรกันแน่ ก็เลยไปค้นหาข้อมูลในกูเกิล ปรากฏว่ามันเรียกว่าหมากป้องแป้ง หรือรู้จักกันในชื่อของบวบงู โธ่ ยาย ถ้าบอกว่าบวบงูแต่แรกก็ไม่งงแล้ว ฮ่า ๆ
ช่วงนี้ก็วุ่นวายกับเรื่องจะทำแปลงผักสวนครัวนี่แหละค่ะ อยากมีผักปลอดสารไว้กิน เดี๋ยวนี้ผักที่ซื้อจากตลาดมีรสชาติแปลก ๆ รสชาติไม่เหมือนผักที่เคยกินเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนนั้นก็ว่ารสชาติไม่ค่อยเหมือนผักที่ปลูกธรรมชาติแล้ว เพราะเร่งสารเคมีกันเหลือเกิน เดี๋ยวนี้รสชาติยิ่งแย่ลงไปอีก มีทั้งเฝื่อนทั้งเปรี้ยวและเหนียวจนเคี้ยวไม่ขาด ด้วยความเสียดายเงินก็กลืน ๆ มันลงไป
แต่ก็ยังค้างคาใจอยู่ว่ามันเอาอะไรปลูกผัก ทำไมมันถึงได้เหนียวขนาดนี้ นี่แหละจึงเป็นที่มาของแปลงผักปลอดสารในฝัน ซึ่งตอนนี้ก็ยังอยู่ในฝัน ขอทำแบบค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกันนะ แอดมินก็สูงวัยแต่ใจเกินร้อย ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ผักบุ้งที่เพาะไว้
ผักคะน้ากำลังเตาะแตะ
มะแว้งที่อยู่นอกรั้ว ข้าง ๆ มีต้นมะเขือพวง
ที่ขึ้นเองในกระถาง
มะระขี้นกก็มา
ใบช้าพลูก็มี และผักอื่น ๆ ก็กำลังจะตามมา
สำหรับงานเขียนตอนนี้ก็มีเขียนสะสมไว้บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสั้น แอดมินตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องสั้นให้ได้หนึ่งร้อยเรื่อง อัดอั้นอะไรก็ไม่รู้ ฮ่า ๆ
นวนิยายเรื่องยาวก็ยังเขียนอยู่นะคะ แต่ช่วงนี้ขอพักไว้ก่อน กำลังเห่อเรื่องสั้น เค้าโครงเรื่องก็ไม่ต่างจากนวนิยายเรื่องยาวค่ะ แต่เนื้อเรื่องกระชับขึ้น อ่านจบเร็วขึ้น อ่านได้หลายเรื่อง
แต่ยอมรับว่าไม่ค่อยถนัดเขียนเรื่องสั้นสักเท่าไร แต่ก็จะพยายามเขียนให้ดีที่สุดตามแบบฉบับของแอดมินนะคะ งานเขียนของแอดมินไม่ได้เป็นนวนิยายตามกระแสหรือสร้างกระแส แต่เขียนในสิ่งที่แอดมินอยากจะสื่อสารกับคนอ่าน
นิยายเป็นสื่อกลางที่สะท้อนได้หลายแง่มุม จะเขียนให้รันทด ดรามา หรือสนุกสนานเร้าใจขนาดไหนก็ได้ เป็นได้ทั้งข้อคิด คติเตือนใจ และเพื่อนคลายเหงา
สำหรับงานเขียนของแอดมินไม่ได้หวือหวาเร้าใจอะไรมากนัก เพราะคนเขียนชอบแนวสุขุมลุ่มลึก จริงจัง และผ่อนคลายในเวลาเดียวกัน ใครชอบแนวนี้ก็มาถูกทางแล้วค่ะ
แอดมินหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้อ่านทุกท่านจะให้การสนับสนุนนวนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว ที่เขียนโดย นวจันทร์ หทัยพัชร์ และกัลยณัฎฐ์ ต่อไปนะคะ ติดตามงานเขียนของแอดมินได้ที่เมบ Mebmarket
สุดท้ายนี้นวจันทร์ หทัยพัชร์ และกัลยณัฎฐ์ ขอฝากนวนิยายทุกเรื่องไว้ในอ้อมอกอ้อมใจและอ้อมกอดของทุกท่าน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราจะอยู่เป็นเพื่อนกันไปตราบนานเท่านาน และพบกับนวนิยายเรื่องใหม่ในเร็ว ๆ นี้ รักคนอ่านทุกคนค่ะ
เขียนและเรียบเรียงข้อมูลโดยนวจันทร์
อ่านเรื่องอื่นได้ในนวจันทร์ Cafe
มะละกอพันธุ์เรดเลดี้ที่บังเอิญโตขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจปลูก เมื่อวันเวลาผ่านไปนานนับปีกลับให้ผลผลิตที่แสนหวาน พันธุ์นี้ไม่เคยปลูกมาก่อนเลย วันหนึ่งซื้อมะละกอพันธุ์เรดเลดี้มาจากตลาด หลังจากกินเนื้อแล้วก็เอาเปลือกและเมล็ดไปทิ้งในเข่ง หวังให้เป็นปุ๋ยหมักบำรุงต้นไม้ แต่มันกลับแอบงอกขึ้นมาเป็นต้น ถอนทิ้งไปหลายต้นแล้ว แต่ก็ยังมีอยู่สองต้นที่จะโตให้ได้ ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ในใจก็คิดอยู่ตลอดว่าคงไม่รอด ไม่มีลูกให้กินหรอก เพราะไม่ได้ตั้งใจปลูก แล้วยังมาขึ้นอยู่ในเข่งถึงอย่างไรก็คงไม่โตแน่นอน
แต่พอเห็นมันไม่ตาย แอดมินก็เอาน้ำซาวข้าวไปรดให้ เอาเศษอาหารไปใส่ให้เอาดินกลบขึ้นมาเป็นชั้น ๆ บางวันก็เอาน้ำที่ล้างถุงน้ำตาลปีบไปเทใส่ เอาเกลือไปให้บ้าง หรือบางทีก็เป็นไข่ไก่ผสมน้ำไปรดราด โอ้โฮ มันออกลูกจริงนั่นแหละ ถึงจะไม่สมบูรณ์ แต่เนื้อแน่นมาก ไม่มีเมล็ด พอสุกกลับหวานหอมรสชาติดีมาก รสชาติดีกว่าที่ซื้อมาจากตลาดอีก ไม่คาดคิดว่ามันจะให้ผลดีเยี่ยมถึงขนาดนี้ ทำให้วันนี้มีมะละกอสุกกินสมใจ ที่สำคัญเราปลูกเองกับมือถึงจะไม่ได้ตั้งใจก็ตามที
.jpg)
มะละกอดื้อ
นอกจากได้มะละกอสุกรสชาติหอมหวานแล้ว ผลดิบยังเอามาใส่แกงส้ม แอดมินไม่ได้กินแกงส้มมานานแล้ว พอได้มะละกอดิบที่เด็ดจากต้นมาใส่แกงส้ม โอ๊ย ไม่อยากจะเซด มันเป็นแกงส้มที่กลมกล่อมที่สุด ได้ทั้งรสเปรี้ยวเค็มหวาน และหวานหอมจากเนื้อมะละกอสด ๆ กินแล้วสุขไปถึงหัวใจ อะไรมันจะอร่อยปานนั้น
นอกจากเอาผลดิบไปใส่แกงส้มแล้ว แอดมินยังเอาไปต้มกินกับน้ำพริกอ่องปลาทูนา ขอบอกว่าน้ำต้มมะละกอหวานมาก หวานทั้งที่ไม่ได้ใส่น้ำตาล มันหวานจริง ๆ นะไม่ได้โม้ ยังนึกว่าน่าจะใส่น้ำเยอะ ๆ จะได้ทำเป็นน้ำชามะละกอไว้ดื่ม ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยกินน้ำต้มมะละกอดิบหวานหอมขนาดนี้มาก่อนเลย ผลไม้สด ๆ เด็ดจากต้นมันหอมหวานอย่างนี้เอง ทั้งปลอดภัยไร้สารพิษและรสชาติดีมาก
เอาไว้วันหลังแอดมินจะมาสอนทำน้ำพริกอ่องปลาทูนาที่ง่ายที่สุดในสามโลก ง่ายกว่านี้คงไม่มีอีกแล้ว ใครชอบอาหารที่เรียบง่าย รอติดตามกันนะคะ ก่อนจากกันขออวยพรให้ทุกคนมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขทุกวัน แม้เจออุปสรรคก็ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดี มีเงินมีทองเหลือกินเหลือใช้ แคล้วคลาดปลอดภัยกันทุกคน แล้วพบกันใหม่ค่ะ
เรียบเรียงข้อมูลโดย นวจันทร์
