หน้าเว็บ

วันอังคารที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

16 เบื้องหลังนิยายเรื่องคู่แฝดคู่ใจสานใยรัก ตอนที่ 16

เบื้องหลังนิยายเรื่องคู่แฝดคู่ใจสานใยรัก  ตอนที่  16

            ตอนที่  17  ของขวัญจากใจ
            การแสดงออกของพระเอกหรือนางเอก  เป็นอีกจุดหนึ่งที่เป็นเสน่ห์ของตัวละครค่ะ  อย่าลืมป้อนบทการแสดงออกให้พระเอกหรือนางเอกด้วยนะคะ  โดยเฉพาะบทเข้าพระเข้านางเนี่ย  อย่าได้ตัดอารมณ์คนอ่านเชียว  ไม่งั้นมีงอน  55555
            เพราะนวจันทร์เคยเจอจึงกล้าพูดออกไปอย่างนั้น  ฮ่า  ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
            ตอนที่  18 – 30  ขอเขียนรวบยอดนะคะ
            เมื่อดำเนินเรื่องมาถึง  ¾  ของเรื่องแล้ว  ก็ควรหาจุดพลิกที่จะดำเนินไปสู่การจบเรื่องได้แล้วค่ะ  อย่าลืมใส่อารมณ์ให้ครบรสค่ะ  โศก  เศร้า  เคล้าน้ำตา  บีบคั้น  กดดัน  บู๊ล้างผลาญ  ยิงกันสนั่น  ตื่นเต้น  หวานซึ้ง  หรืออบอุ่น  อะไรก็ว่าไป
            ส่วนตอนจบจะให้เป็นแบบไหนก็แล้วแต่คนเขียนค่ะ  ถ้าจะพลิกหักมุมก็ให้สมเหตุสมผลก็แล้วกัน  คนอ่านจะได้ไม่ด่ามากค่ะ  55555
            สำหรับบทส่งท้าย  จะมีหรือไม่มีก็ได้ค่ะ  แต่เรื่องนี้มีบทส่งท้ายอีก  ตอนค่ะ 
            บทส่งท้ายส่วนใหญ่นวจันทร์ก็จะเก็บเอาบทบาทของตัวละครบางตัวที่คิดว่าน่าจะเอามาต่อยอดในส่วนขยายของบทบาทได้  หรือเคลียร์ตัวละครบางตัวที่ยังไม่สมบูรณ์ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น  หรืออาจเพิ่มบทพระนางในฉากงานวิวาห์หรือฮันนีมูนหรือชีวิตหลังแต่งงานก็ได้  สร้างอารมณ์ให้คนอ่านรู้สึกว่าเขาอ่านจบกับเรื่องนี้จริง  ๆ  แต่บางเรื่องก็ไม่มีอารมณ์จะเขียนต่อค่ะ  หักมุมซะงั้น   ฮ่า  ๆๆๆๆๆๆๆ
            ที่เล่ามาทั้งหมดเป็นประสบการณ์การเขียนนิยายในแนวของนวจันทร์  สิ่งใดที่เป็นประโยชน์ก็เชิญเก็บเกี่ยวไปนะคะ  สิ่งใดไม่ถูกใจก็ละไว้ที่เดิมของมันนั่นแหละค่ะ 
            บางทีในการเขียนนิยายกับการบอกเล่าเบื้องหลังอาจจะไม่เหมือนกัน  บางครั้งการคิด  การเขียน  การพูด  ก็อาจจะสื่อความหมายไม่ตรงกัน  แต่โดยรวมก็สื่อออกมาเพื่อให้คนอ่านเข้าใจและแบ่งปันประสบการณ์ค่ะ  หากมีสิ่งใดผิดพลาดก็ต้องขออภัยไว้  ณ  ที่นี้ด้วยนะคะ
            ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามผลงานของนวจันทร์มาโดยตลอด  รวมถึงนักอ่านรุ่นใหม่   ๆ  ด้วยค่ะ  นวจันทร์ขอส่งกำลังใจให้นักเขียนทุกท่านสานฝันของตนเองต่อไปให้เป็นจริงให้ได้นะคะ
            ความสมหวัง  ความผิดหวัง  ความเหนื่อยหน่าย  ความท้อแท้  และอีกหลายความรู้สึกเป็นประสบการณ์ที่ควรเก็บเกี่ยวค่ะ  เพราะมันมีประโยชน์กับงานเขียนของเรา  ถ้าจะให้ตัวละครเข้าถึงอารมณ์ใด  เราก็งัดเอาประสบการณ์ที่เราสั่งสมไว้นี่แหละค่ะมาบอกเล่า  จะช่วยให้สื่ออารมณ์ออกมาสมจริงมากขึ้น
            แต่ถ้าช่วงไหนเขียนไม่ได้หรือคิดการดำเนินเรื่องไม่ออก  แนะนำให้วางงานเขียนแล้วออกไปเที่ยวข้างนอกบ้างค่ะ  หรือหาของอร่อย  ๆ  ทานก็ได้  หรือจะไปทำกิจกรรมอย่างอื่นก็ได้  หรือจะนอนยาวเลยก็ได้ง่ายดีไม่เสียสตางค์  55555  พอกลับมาเขียนใหม่จะรู้สึกว่ามีเพาเวอร์ขึ้นค่ะ
            ท่านสามารถติดตามผลงานของนวจันทร์ได้ที่เว็บเด็กดีแห่งนี้
            หรือที่  www.facebook.com/nawajan.nj
            รักทุกคนค่ะ

            นวจันทร์